contact

Kontakt

Telefony:
32 447 05 03 - Biuro Informacji Turystycznej oraz rezerwacja biletów
32 447 05 03 - Biuro zagrody

668 147 055 - kontakt z mediami, PR

E-mail:
zagroda@pszczyna.info.pl

Nasz adres:

Pokazowa Zagroda Żubrów

ul. Żorska 5

43-200 Pszczyna

Znajdź nas:

Formularz

    Zwierzęta - dzik

    Systematyka

    KRÓLESTWO - zwierzęta
    TYP - strunowce
    GROMADA - ssaki
    RZĄD - parzystokopytne

    Występowanie

    Pierwotnie występował w Europie, północnej Afryce i Azji, aż po Japonię i Indonezję na południowym wschodzie. Obecny, naturalny zasięg występowania dzika obejmuje tereny od północnych krańców Afryki poprzez środkową i południową Eurazję. W Polsce występuje na terenie całego kraju, w Tatrach nieliczny, dochodzi do górnej granicy lasu powyżej 1400 m n.p.m.

    Środowisko życia

    Zasiedla głównie lasy liściaste i mieszane, ponieważ tam znajduje pokarm i schronienie.

    Charakterystyka

    Duży ssak o krępej budowie. Przeciętnie osiąga 1,1 - 1,5 m, a największe osobniki do 2 m długości ciała bez ogona. Na krótkiej, grubej, muskularnej szyji osadzony jest klinowaty łeb. Część przedoczna wyciągnięta w długi ryj (gwizd). Stojące uszy (słuchy) w kształcie trójkąta są silnie owłosione. Oczy dzika (świece) są małe i brunatne. Silne, czteropalczaste nogi (biegi) zakończone racicami. Skóra pokryta twardą, elastyczną szczeciną oraz gęstymi włosami wełnistymi. Ubarwienie jest zmienne, latem ciemniejsze. Może przechodzić od niemal czarnego przez brązowoczerwone po płowe. Młode dzika (warchlaki) do 3-4 miesiąca życia mają wzdłuż tułowia czarne pasy.

    Tryb życia

    Zwierzę stadne, żyjące w grupach rodzinnych nazywanych watahami. W skład gromady wchodzi od kilku do dwudziestu osobników obu płci, stara locha - przewodniczka oraz locha z warchlakami. Odyńce rzadko wiążą się z grupą, zwykle bytują samotnie. W ciągu dnia odpoczywają w barłogach (legowiskach) lub tarzają się w błocie. W nocy wyruszają na żer.

    Odżywianie

    Dzik jest typowym wszystkożercą. Żywi się m.in. żołędziami, orzeszkami buczynowymi. Jest utrapieniem rolników - ryjąc, potrafi poczynić wielkie szkody. W runie znajduje dżdżownice, owady, gryzonie, których nory odnajduje węchem, kłącza roślin, grzyby, zjada nawet padlinę.

    Rozród

    Okres godowy (huczka) w strefie klimatu umiarkowanego, od listopada do stycznia. W cieplejszych regionach o każdej porze roku. Odyńce często walczą ze sobą o dostęp do samic. Po 16-20 tygodniach ciąży samica może wydać na świat 12 młodych w jednym miocie. Po 10 miesiącach młode wyglądają już jak osobniki dorosłe.

    Zagrożenie i ochrona

    Na dziki poluje wiele drapieżników: wilki, niedźwiedzie, duże koty, krokodyle, węże, jednak największym zagrożeniem jest człowiek. W Polsce jest objęty ochroną sezonową.